X
تبلیغات
نماشا
رایتل

صنعت زخم خورده گردشگری و ایده هایی که بوی نفت می دهد

چهارشنبه 8 دی 1389 ساعت 16:16

  سرزمین ایران با قدمت چند هزار ساله و دارا بودن آثار تاریخی بی شمار یکی از ۱۰ کشور نخست دنیا در زمینه وجود آثار تاریخی و باستانی است. ایران با داشتن تمدن چندهزار ساله و آب و هوا و مناظر طبیعی و باستانی و فرهنگ و رسوم غنی، ممتاز و بی نظیر است. 
  ایران سرزمینی است که در آن شرق و غرب همسایه شده اند و همین تنوع باعث می شود گردشگرانی که به ایران سفر می کنند بتوانند جذابیت هایی را که در کشور های مختلف می جویند در یک کشور ببینند و همزمان از این تنوع بهره ببرند. صنعت گردشگری امروزه در ردیف صنعت های پردرآمد و کم هزینه دنیا قرار دارد و طبق پیش بینی سازمان جهانی گردشگری تا سال ۲۰۱۰ میلا دی ۲۰۰ میلیارد دلار درآمد کشور های دنیا از این بخش تامین می شود و در همان سال از هر ۱۵ شاغل در دنیا یک نفر در این بخش فعال است. طی سال های اخیر گردشگری تبدیل به صنعتی رقابتی شده و کشور ها برای کسب درآمد تمایل به نوآوری در این صنعت دارند. کشورهایی که تا دهه های پیش جزو کشور های توسعه نیافته و درحال توسعه بودند (مانند جنوب شرق آسیا یا کشور های آمریکای لا تین) با استفاده از این صنعت جایگاه شان را ارتقا داده اند. در دنیا بودجه ای که به مسافرت و تفریح اختصاص دارد ۳ برابر بودجه ای است که به امور دفاعی اختصاص می یابد. 

سهم ایران از درآمد گردشگری و توریست ۱۱درصد از درآمد اقتصادی جهان است و این رقم کمتر از ۵ درصد درآمد ارزی کشور را در برمی گیرد. اما در جایی مثل مصر مهم ترین منابع تامین ارزی کشور از صنعت گردشگری به دست می آید. طبق پیش بینی کارشناسان تا سال ۲۰۱۴ میلا دی ۱۶ میلیون گردشگر به مصر سفر می کنند.
  ترکیه نیز با انجام تمهیداتی از جمله کاهش نرخ عوارض خارجی، همکاری و مشارکت فعالا نه با کشور های عضو اکو، رونق زیرساخت های گردشگری و سرمایه گذاری در ساخت هتل به درآمد ۱۳ میلیارد و ۷۰۰ میلیون دلار در سال ۲۰۰۶ دست یافت البته ترکیه در رده بندی سازمان جهانی گردشگری به لحاظ جاذبه های گردشگری از ایران ۱۷ پله ضعیف تر است اما با این وجود تعداد گردشگران این کشور به صورت میانگین سالیانه ۲۰ میلیون نفر و برای ایران ۲۰۰ هزار نفر محاسبه شده است. گستره مشارکت دولت ها در امور جهانگردی بر اساس شرایط خاص هر کشور (نظام اقتصادی، سیاسی و حقوقی) متفاوت است. امروزه توسعه جهانگردی در سطح منطقه ای (اگر نگوییم در سطح ملی) برای ایران باید در دستور کار قرار گیرد. بانک جهانی در گزارش اقتصادی ۲۰۰۷ ایران را جزو کشور های نفت خیز خاورمیانه می داند که افزایش قیمت نفت تنها عامل افزایش رشد اقتصادی آن است بنابراین با افزایش قیمت جهانی نفت و رشد درآمد های نفتی تمایل برای انجام اصلا حات در صنعت گردشگری به طور چشمگیری کاهش می یابد. 

درآمد های نفتی ایران عامل عمده و مهم میزان تاثیرپذیری اقتصاد ایران از اقتصاد جهانی است. از طرف دیگر به علت دلاری بودن درآمد های نفتی ایران هرگونه کاهش ارزش دلا ر به معنای کاهش ارزش واقعی درآمدهای نفتی خواهد بود. ریمون مارتیتز فربل دبیرکل گردشگری اسپانیا در بازدیدی که از ایران داشت گردشگری را یک علم و دانش جهانی دانست و تولید محصولا ت گردشگری را یک راهکار برای جذب توریست قلمداد کرد و افزود کشور شما متاسفانه فاقد چنین محصولا تی است. 
  بدون شک مشکلاتی چون مشخص نشدن سهم بخش خصوصی، کمبود فضاهای اقامتی، ضعف سیستم حمل ونقل و ضعف گردشگری داخلی از کمبود های موجود برای جذب توریست است. اما عمده ترین مشکل، نگاه گردشگران جهانی به ایران است. آنها بر این باورند که در اینجا عدم ثبات سیاسی و امنیتی و احساس مخاطره برای گردشگران جهانی وجود دارد که البته رسانه های غربی در تعمیم چنین نگاه غیرواقعی نقش بسیار بسزایی دارند. 
 تبلیغات و اطلاع رسانی مناسب از یک طرف و بهبود وضع امکانات توریستی کشور به همراه بهبود عملکرد دفاتر خدمات مسافرتی از طرف دیگر می تواند زمینه مساعد برای جذب توریست کشور را فراهم کند. 

آماری که از توریست ایران می دهند شامل توریست کار، توریست ایرانی مقیم خارج و توریست زیارتی است که نه تنها برای خرج کردن به ایران نیامده اند بلکه در ازای کاری که انجام می دهند پول بیشتری از مملکت خارج می کنند. در ایران نیاز به وجود سازمانی نظارت کننده حس می شود تا چنین مرکزی بتواند برای قیمت هتل ها، تورها و ترانسفر ها قیمت حداقل و حداکثری تعیین کند.
  درواقع ما خود را از ثروت و سرمایه اقتصادی بسیار بزرگی به نام صنعت توریسم محروم کرده ایم چون <نفت داریم>، در حالی که امارات با وجود برخوردار بودن از منابع عظیم نفت به صنعت توریسم و گردشگری هم پرداخته و دبی ترافیک گردشگری دارد و میزان اشغال هتل ها و مهمان پذیر ها در دبی ۸۴ درصد است که هتل های نیویورک و سنگاپور در رده های بعدی قرار دارند. به تازگی مدیرکل دفتر آمار اطلاعات و برنامه ریزی سازمان میراث فرهنگی اعلا م کرد ۳ میلیون گردشگر ایرانی در سال به خارج سفر می کنند و ۷۰۰ هزار نفر گردشگر خارجی وارد کشور می شوند، به عبارتی سالیانه حدود ۵/۱ میلیارد دلا ر از کشور خارج و فقط ۳۵۰ میلیون دلار ارز از گردشگران دریافت می شود. این ارقام نشان می دهد که تراز اقتصادی گردشگری کشور منفی است. آمار گردشگری اتریش در سال ۲۰۰۴ تعداد ۲۸ میلیون گردشگر و آلمان ۱۱۶ میلیون گردشگر را نشان می دهد. در برنامه سوم توسعه قرار بود بیش از ۴ میلیون گردشگر وارد کشور شود که البته چنین نشد. گردشگران داخلی ۶۰۰ درصد از بودجه گردشگری جنوب غربی انگلستان را تامین می کنند و امارات قطب ۴ گردشگری دنیا می شود ولی چرا ایران نمی تواند یا نمی خواهد حق خود را از ۷۰۰ میلیارد دلار سرگردان در سبد جهانی توریسم بگیرد؟ چرا سهم ایران با توجه به رتبه ممتاز در جاذبه ها و داشتن رتبه بهتر از آلمان، انگلیس و ترکیه به یک درصد هم نمی رسد؟ 

امروز حتی عربستان نفت خیز با هدف رونق صنعت گردشگری و جذب توریست بیشتر از ۳ طرح در سواحل دریای سرخ اجرا می کند.
 این پروژه ها با هزینه ۴۰ میلیون دلار به تصویب رسیده زیرا بازگشت دو برابر این سرمایه در کمتر از زمان استخراج یک بشکه نفت بدیهی است. 

شاید برای ایران، توریسم صنعتی پرجاذبه و پشتیبان خوبی برای اقتصاد کشور باشد و ما اگر به جای آنکه درآمد نفت و صنعت گردشگری را رودرروی هم قرار دهیم، آنها را در هم ادغام کنیم بهتر و سازنده تر باشد زیرا پیشینه صنعت نفت در ایران فرصتی برای سرمایه گذاری در عرصه صنعت نفت توریسم می شود. زیرا دنیا ایران را با منابع نفت و گاز می شناسد. ابزار و ادوات صنعتی تا دانشگاه ها و قدیمی ترین تاسیسات نفتی در این حوزه است که متاسفانه چاه شماره یک نفت خاورمیانه که در مرکز شهرستان مسجدسلیمان قرار دارد امروز دیوار به دیوار منازل مسکونی منطقه است!

حرکت از اقتصاد نفت به اقتصاد گردشگری رابطه مستقیمی با توسعه بخش خصوصی دارد. خصوصی سازی دفاتر و شرکت های جهانگردی به معنای آن است که صنعت جهانگردی برای انجام عملیات پیشبرد در داخل کشور به جای اتکا به کمک های نفتی دولت به توان مالی خود اعتماد و اتکا کند. اگر ما نیز به اندازه ترکیه می توانستیم میزبان خوبی برای تمدن و فرهنگ مان باشیم (با وجود تمدن هایی که به دلا یل سیاسی از دست داده ایم) و مدیرانی از جنس مسوولیت پذیر و آینده نگر برای سیاست گذاری هایمان داشتیم امروز نفت درصد ناچیزی از درآمد سالیانه کشور را تشکیل می داد و بهتر آن است که خود را از حضور در سبد جهانی توریسم رها سازیم، تنها به گردشگری در سطح خاورمیانه روی آوریم و به صنعت گردشگری در این حد اکتفا کنیم.


منبع: خبرگزاری آفتاب

نظرات (1)
جمعه 24 دی 1389 ساعت 16:01
سلام دوست عزیز
با سپاس از از مطالب اموزنده وبسیار مفیدی که در مورد گردشگری در وبلاگ قرار دادید مطالب بالا هر چند برای یک ایرانی بسیار رنج آور اسن ولی واقعیتها را باید بیان کرد متاسفانه ما در گردشگری جهان هیچ جایگاهی نداریم ونه تنها از این صنعت حمایت نمیشود بلکه مسئولان سنگ اندازی های زیادی هم برای سمایه گزاران و کسانی که در این راه زحمت میکشند میکنند بنده چون در این صنعت فعالیت دارم و با گردشگران داخلی وخارجی زیادی هم در رابطه هستم از این موضوع آگاهم که این سرزمین زر خیز چه جاذبه های پنهانی برای گردشگران دارا میباشد امیدواررم روزی ارزش صنعت گردشگری در ایران هویدا شود
امتیاز: 0 0
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد